Rainbowtrip december ’15: “SIT ON YOUR HANDS”

NickArticlesLeave a Comment

Door de geboorte van mijn zoontje Lars en door het samenvallen van boekingen met zijn eerste verjaardag is het alweer bijna een 2 jaar geleden dat ik op het magische Rainbow gevist heb. Net als voorheen met vaste vismaat Daniel en net zoals 2 jaar geleden op stek 11. Normaal staan de maanden november en december bekend als topmaanden. Niet zo zeer in aantallen maar de kans op een heuse rainbowreus stijgt naar mate het kouder wordt. Als ik de weken voor onze trip de sociale media in de gaten hou, zie ik dat het dit najaar vaak echt knokken is voor een visje. Verschillende keren lees ik dat stekken naar huis keren met 1 of 2 vissen of gewoon zelfs blanken. Ook de mannen op stek 11 blanken de week voor wij aan de slag mogen. Is dit goed of slecht nieuws? Time will tell. Wel moet gezegd worden dat er gedurende die week slechte weeromstandigheden zijn. Gedurende 48uren krijgt het water af te rekenen met de eerste vorst van het jaar. Hierdoor is de water temperatuur enkele graden gezakt wat de eetlust van de karper natuurlijk niet ten goede komt. Ook het feit dat onze Poolse voorgangers er voor hun ‘rainbow-ontmaagding’ zijn kan een reden zijn voor de mindere vangst. Het water en zijn bewoners vragen over het algemeen toch wel om een andere aanpak als andere wateren en het is een leerproces dat zeker in koudere maanden zwaar en moeilijk kan zijn. Begrijp me niet verkeerd. Hoogmoed komt voor de val maar met bovenstaande feiten proberen Daniel en ik onszelf moed in te spreken. We moeten tenslotte uitgaan van ons eigen kunnen. Zelfvertrouwen betekent tenslotte enorm veel in je visserij… zeker hier en in deze omstandigheden!

Zoals gewoonlijk rijden we vrijdag tijdens de dag op en voor de eerste keer verloopt de rit enorm vlot. ’s Avonds wordt er wat gekeuveld met de andere vissers die ook al aangekomen zijn. Altijd gezellig! Na een goeie nachtrust kunnen we beginnen aan een lange en spannende dag. ’s Morgens drinken we koffie en als ochtendgymnastiek maken we een wandeling tot op onze stek. Als we zien dat onze Poolse voorgangers er om 9u30 al niet meer zijn, keren we terug naar de kantine. Om 10u30 krijgen we de GO van Pascal. Let the game begin! Rond 16u30 liggen de hengels op scherp. We beslissen om alle dieptes te bevissen. Ook de voerstekken verschillen van grote voerplek tot een paar handjes bollen. We moeten proberen te zoeken naar het juiste recept. Na een paar lekkere hotdogs en een royale Leffe beginnen we aan een lange nacht.

VOOR-zonsopgang_750x500 Rainbowtrip december ’15: “SIT ON YOUR HANDS” Articles

’s Morgens ben ik net voor zonsopgang aan mijn eerste Bonjour van de dag bezig. De vis is duidelijk aanwezig in onze sector. Vannacht heb ik redelijk wat zware plonsen gehoord. En die kwamen van over de hele sector. Zowel Daniel als ik hebben er een heel goed gevoel bij. Ondertussen zet de najaarszon haar beste beentje voor. Wij doen wat we moeten doen: Genieten! Als we rondom ons heen kijken zien we dat ze op een paar van de omliggende stekken al terug op het water… laat hen maar de stekken verstoren. Wij proberen te doen wat Martin Locke al zo vaak gezegd heeft: Sit on our hands! We hebben vertrouwen in ons aas, onze rigs (al zijn die vrij basic ) en onze stekken. Als ze willen vreten, vinden ze het wel. De rest van de dag blijft het stil maar vanaf het moment dat het licht der dagen dooft, vertonen de karpers zich weer. De godganse nacht knallen ze door het oppervlak. En toch krijgen we geen enkele piep. Tussen middernacht en 3uur kan ik de slaap niet hervatten. Uit verveling begin ik geen schapen maar springende karpers te tellen. Rond de veertigste val ik dan toch eindelijk terug in slaap…

Om half 8, als ik weer met een tas koffie in mijn handen zit rinkelt de gsm van Daniel. Het is Dirk aan de andere kant. Hij is door het dolle heen! Logisch want dat zou ik ook zijn mocht ik de Ken Dodd vangen! Hij vraagt of ik geen foto’s kan gaan maken. Zoals het hoort onder kameraden stap ik de auto in en vertrek ik gewapend met camera en statief. Ze zitten op stek 6. Niet onoverkomelijk ver maar door het aantal springende vissen op onze stek wil ik zo snel als mogelijk terug zijn. Bij aankomst is het weegproces achter de rug… 37,8kg weegt het icoon!

Ken-dodd_750x500 Rainbowtrip december ’15: “SIT ON YOUR HANDS” Articles

Ze vingen de vis op 4,5m diepte. Op die diepte hebben wij ook 2 hengels liggen, goed voor het vertrouwen. Terug op onze stek aangekomen ligt alles er peacefull bij… het ruikt gewoon naar karper. Wanneer komt die verlossende one-toner toch? Ondertussen is het middag. De zon staat net als gisteren in modus najaarszomer. Ze brandt echt. We vragen ons af waarom de beten uitblijven en zijn in volle conversatie en brainstorming als om 14uur de hengel in de chocolatebox teken van leven geeft. Als we bij de vis zijn zien we al snel dat het over een miniversie van Eric’s common gaat. We kunnen er dan ook allebei wel makkelijk overheen als ie nog voor dat het schepnet het water raakt van de haak afrolt… Hopelijk krijgen we nog een herkansing. En als het even mag; liefst zo snel mogelijk.

Eens de zon achter de bomen verdwijnt merken we al snel dat ons een koude nacht te wachten staat. Een open sterrenhemel doet de boel al snel afkoelen. Het duurt dan ook niet lang voor we in onze tram kruipen. De nacht blijft IJZIG kalm. Als ik ’s morgens uit de tent kom is Rainbow bedekt in een wit wolkentapijt. Terwijl het water aan de kook probeert te komen, want dat is niet zo evident met die koude, komen er enkele doffe tonen van mijn rechtse hengel. Als ik naar de hengel kijk hangt de swinger al tegen de hengel en staat de top al serieus krom. Sprintje trekken en contact maken. Binnen no-time drijven we boven de vis. Dit voelt enorm log aan! De vis houdt diepte en neemt de boot inclusief 2 personen, motor en batterij gedurende een dik kwartier mee op sleeptouw. Als de vis voor de eerste keer bovenkomt wordt alles meteen duidelijk. De twijfelende aanbeet, die oerkracht…. Steurmans heeft zich vergrepen aan de verkeerde Epic Spice. Terug op de kant worden enkele snelle shots gemaakt en dan kan hij terug gaan doen wat hij goed doet: stofzuigen.

steur_750x500 Rainbowtrip december ’15: “SIT ON YOUR HANDS” Articles

Aan de haak die nog vlijmscherp is bevestig ik opnieuw 2 verse Epic spice lightweigt hookbaits. De dumbels monteer ik met een kleine spatie ertussen. Als de vis er maar aan ruikt vliegt alles naar binnen… nu maar hopen op ruikende vis zou ik zeggen. Nu is het opnieuw wachten geblazen. En het is lang wachten want als we na een weeral ijskoude nacht wakker zijn, hangt, staat of ligt alles er nog onaangeroerd bij. Het enige wat Daniel gisteren nog gedaan heeft is 2 van zijn hengels gecontroleerd en opnieuw voorzien van enkele handjes bollen. Zijn haakaas was nog in goeie staat en de haak was nog vlijmscherp. Ook ik heb 1 hengel gecontroleerd. Maar in plaats van hem terug te leggen op de originele stek verleg ik hem 5 meter. Zo ligt hij nog op dezelfde voerplek maar onderaan in de geul in plaats van bovenop de richel. Het voelt wel modderachtig aan maar ‘anders’ is niet altijd slechter. Je weet nooit wat het brengt. Ik had trouwens de eerste dag al een spoortje getrokken met aas van bovenop de richel tot in de geul. We vinden het allebei raar! Zo veel springende vissen ( ’s nachts dan toch ) en toch geen beten. Zeker als je weet wat hier allemaal rondzwemt … dan moet er toch wel eentje zijn die zin heeft in een lekkere snack?

zonsopgang_750x500 Rainbowtrip december ’15: “SIT ON YOUR HANDS” Articles

Ondertussen stopt Pascal op de stek met ons Frans ontbijt… Hij vertelt ons dat ze op de stek (links van ons) vannacht de eerste vis hadden. Alles blijft dus zeker nog mogelijk. De hoop hoog houden en geloven in je aanpak is op dit moment belangrijker dan ooit! Tijd om te genieten van een heerlijke Franse croissant en un pain au chocolat met een bonjour of 2, om het af te leren. Het is rond half 12 als de dikke nevel plaats ruimt voor de zon. Ze geeft opnieuw een zalige warmte af. Het is vandaag voor de eerste keer windstil. Het wateroppervlak is een spiegel. Op verschillende plaatsen komen er bellen boven. Naar onze mening is het gas maar we proberen te zoeken naar aanknopingspunten. Maar wat we ook aanhalen of bedenken, alles komt elke keer terug op hetzelfde… Be patient and sit on your hands!

Resultaat! Ons wachten wordt beloond als om 14:30 Daniels tweede hengel van links afloopt. Als we boven de vis komen blijkt de voorslag ergens achter te hangen. Als ik de draad met behulp van de schepnetsteel wat naar links en rechts beweeg, komt de vis los en kan de dril normaal beëindigd worden in ons voordeel. Een spiegeltje van 13 kg is het resultaat. Niet de grootste rainbowbak maar ik moet jullie niet vertellen hoe welkom hij is! De vis is gevangen op een plateau, op een diepte van 3,5 meter. Hij had zich vergrepen in een snowmannetje dat al van zaterdag stond te wachten… Op naar de volgende zou ik zeggen.

daniel_750x750 Rainbowtrip december ’15: “SIT ON YOUR HANDS” Articles

Rond 17 uur zijn we getuige van een overweldigend natuurverschijnsel. Van tussen de bomen aan de overkant van het water zien we sluipende wolken tot bij ons komen. Van blue sky naar potdicht in 15 minuten tijd. We zien werkelijk geen hand voor onze ogen meer. Het dikke wolkentapijt dat over rainbow ligt bedekt ons tot de volgende ochtend. Als ik rond half 8 uit mijn slaapzak kruip, is het nog mistig maar het zicht is dan toch al terug een kleine 50 meter. Weer geen aanbeten gehad vannacht. Misschien maar goed ook want de boot in kruipen wanneer je geen zicht hebt is vragen om problemen. En al zeker als je een deel draden net onder of op het oppervlak hebt liggen.

Mist_750x500 Rainbowtrip december ’15: “SIT ON YOUR HANDS” Articles

Om 9u15 komt de zon er voor de eerste keer door en begint een nieuwe dag. Nieuwe dag, nieuwe kansen.?. Laten we hopen. Na het middageten beslist Daniel om even naar de kantine te gaan. Nu zit ik alleen, rustig te genieten in de najaarszon terwijl ik wacht op die verlossende toon. De zoveelste V-formatie kraanvogels vliegt al schaterend over rainbow. Volgens mij zijn ze de weg kwijt of hebben ze een hevige discussie over hun bestemming.

Het is echt ideaal ‘beetweer’. De zon doet zoals de rest van de week haar uiterste best om het ons zo aangenaam mogelijk te maken. Daarbij zorgt een licht zuidoostenwindje voor een minimaal kabbeltje op het water. Alles licht rustig. Twijfels beginnen weer op te komen. Hoe is het toch mogelijk. Alles lijkt te kloppen, behalve die beet. Alle opties worden opnieuw doorlopen. Ons aas en rigs werkten in het verleden. Alle dieptes worden bevist, niet dat dat iets uitmaakt want de beten van over het hele water komen van willekeurige dieptes. En we hebben vis in onze sector, dat is zeker! Welk stuk van de puzzel missen we nu in godsnaam? Ik kan er niet meer van maken dat ze gewoon niet vreten of in elk geval toch niet veel. Sit on our hands is all we can do. Het is trouwens bigfish-Thursday gelijk ze het hier noemen. Eens kijken of de dag haar naam waardig is. Blijkbaar niet want buiten een hoop jumpende vissen ’s nachts krijgen we niet veel te zien of horen, nog niet 1 bliepje. De nacht was echt warm voor de tijd van het jaar. Het kwik daalde nog niet eens onder de 10 graden en het was dan ook nog eens windstil. Voor de eerste keer deze week is alles droog als ik ‘s morgens uit de tent kom. Er hangt ook geen nevel over het water.

De laatste dag van ons najaarsavontuur is aangebroken… positief blijven en hopen op die beet is de boodschap al moet Ik eerlijk toegeven dat het niet makkelijk is. Het is frustrerend om geen aanknopingspunten te hebben en te weten dat de vissen gewoon in je sector liggen. Gelukkig kunnen we een beetje teren op de verhalen die we reeds gelezen hebben in ‘de boekskes’. Ook de tips en steun die we van kameraden krijgen helpen hierbij. It only takes one bite! De voormiddag blijft vertrouwelijk stil. Het enige we te zien krijgen is een vette bak die zich serieus inspant om het wateroppervlak volledig te doorkruisen. Spijtig genoeg werkt de combinatie van overgewicht en zwaartekracht te veel tegen. De vis springt boven op de enige richel waar we geen hengel hebben liggen. Ik kraak, begeef, breek en kan de frustratie niet langer aan. Ik draai mijn diepst gelegen hengel in en leg hem op de plaats waar de reus me uitnodigde op een ontmoeting. 2 Handjes epics erover en hopen dat ze er zin in heeft.

Om 15u30 krijgen we actie op de hengel die ons het spiegeltje opleverde. EEN BRASEM!!!… Ook dat nog! Uitgerekend NU moeten we onze allereerste brasem op rainbow vangen. Just when you think it can’t get any worse… De rest van die laatste beloftevolle dag verloopt verder zonder enige actie. Behalve ’s nachts natuurlijk. Dan MOET er gesprongen worden!

Het opruimen in de volgende ochtend verloopt vlot omdat alles droog is gebleven en omdat onze kooktent reeds in de auto opgeborgen ligt. Na een overheerlijke douche, een koffie en niet te vergeten het in ontvangst nemen van onze volgende weekjes springen we in onze tsjokvolle camionette voor een lange maar vlotte terugreis naar moeder de vrouw en zoon lief.

Nu volgt de eeuwige vraag…. En wat hebben we geleerd vorige week? Eerlijk.?… Vissen is geen exacte wetenschap. Het verloopt soms bizar, te raar voor woorden en VOORAL zonder enige vorm van logica. Enkele voorbeelden? Graag! De hele week hebben we hoge luchtdruk (rond 1035hPa) gehad. Als ik in mijn ‘groen boekje’ ga graven leert het mij: ‘Ondiep vissen brengt grotere kans op aanbeten’. Deze week blijkbaar niet want we visten ondiep en de beten waar wij weet van hadden kwamen van tussen de 3,5m en 5m diepte. Het rare is dat niemand anders springende vissen had. Op de stek naast ons zagen ze geen enkele vis springen maar ze hadden wel een paar mooie vissen gevangen. Kwamen ze dan bij ons spelen en gingen ze daar eten?

Wat betreft lijndruk vind ik ook dat we goed zaten. Slechts 2 van onze 8 hengels liepen door het water. De andere waren met boeiensysteem gevist of liepen door de lucht naar een V om daar slap tot aan het lood te gaan. De hengels die door het water liepen waren kanthengels en waren dan nog eens afgelood. Soms wil het nu eenmaal gewoon niet lukken.

Vaak zeggen ze: ‘Blijf zoveel mogelijk van het water af’. Zo geef je de stek rust en uitgewasemd aas werkt het best. We zijn echt maar heel weinig op het water geweest. Dinsdag voor de eerste maal. Het was dan ook de dag erna en op de hengel die we ververst hadden, dat we onze beet kregen. Op uitgewasemd haakaas over een deel verse bollen. Ook probeerden we verschillende ‘soorten’ van voerplekken te creëren. Door bijvoorbeeld verschillende aassoorten in te zetten en door op verschillende manieren te voeren probeerden we het verschil te maken maar dat maakte blijkbaar ook niets uit. Als je aanbeten krijgt kunt je nu eenmaal aanpassingen doorvoeren. Als je al de vorige dingen probeert en je gebruikt aas en strategie die zich in het verleden al bewezen hebben. Heb je het zelf niet meer in handen en moet je het gewoon uitzitten. “ Sit on your hands”.

Maar de grootste les heb ik nu eigenlijk pas geleerd. Ik heb 2 jaar gewacht en uitgekeken naar deze trip. Het moest en zou een topsessie worden. Wetende dat het de toptijd van het jaar is verhoogde de druk misschien nog wat meer. Hierdoor ben ik wat te prestatiegericht gaan denken in plaats van optimaal te genieten van de prachtige omgeving, het mooie weer en de rust. We hebben zo’n mooie hobby die soms te kilogericht is waardoor de essentie ervan soms vergeten wordt. GENIETEN is de boodschap, alleen of met vrienden.

Op naar de volgende sessie… die zal wel beter…. Of nee laat maar…

Geef een reactie